Najnowsze badania małpek dostarczają wskazówek dotyczących ewolucji języka. W piśmie „Biology Letters” naukowcy przedstawili wyniki doświadczeń, które potwierdzają, że gatunek o nazwie tamaryna białoczuba (cotton-top tamarins) wykazuje zdolność do wykrywania niepoprawnego ułożenia sylab w wyrazach!

Małpki zapoznano z różnymi dwusylabowymi określeniami, po czym zarejestrowano ich reakcje na formy niezgodne z przedstawionym wzorcem sylabowym. Według grupy badaczy, uzyskane wyniki dowodzą, jak wiele zwierząt stosuje wzorce naturalnie obecne w języku ludzi. Mogą one także stanowić argument na niejęzykowe korzenie niektórych aspektów języka.

W przeprowadzonym eksperymencie użyto wyrazów, w których powtarzała się pierwsza bądź druga sylaba. Zamierzano zbadać pochodzenie prefiksów i sufiksów, używanych w wielu językach, które wskazują na czas gramatyczny. W języku angielskim czas przeszły tworzony jest najczęściej przez dodanie sufiksu „-ed”, np. walk — walked.

Małpek nie uczono reakcji na określone słowa, lecz zapoznawano je ze wzorcami — konkretnymi prefiksami lub sufiksami. — Małpki słyszały np. ciąg shoy-bi, shoy-la, shoy-ro — wyjaśnia Ansgar Endress, główny autor badań. — Naszym celem było przyzwyczajenie ich do pewnego wzorca, który powtarzano odpowiednio długo.

Nagrania odtwarzano przez pół godziny. To, co zwierzęta zapamiętały, sprawdzono następnego dnia. — Liczyliśmy, jak często małpki spoglądały na głośnik, kiedy słyszały kolejne dźwięki — mówi dr Endress. — Kiedy zdążyły przyzwyczaić się do wzorca lub kiedy były nim po prostu znudzone, reagowały na elementy z nim niezgodne.

Marc Hauser, jeden z badaczy zaangażowanych w projekt, podkreślił, że wyniki pokazały, jak pewne procesy pamięciowe nieswoiste dla języka człowieka przyjęły się w ludzkiej mowie.

Źródło: http://news.bbc.co.uk/go/em/fr/-/2/hi/science/nature/8139322.stm