Przecinek (ang. comma) jest jednym z najważniejszych elementów interpunkcji. Zakres jego użycia w języku polskim i angielskim różni się najbardziej spośród wszystkich znaków przestankowych. Generalnie w angielszczyźnie stosuje się znacznie mniej przecinków, a pauza zrobiona podczas czytania tekstu nie oznacza konieczności wstawienia przecinka.

 Poniżej omawiamy zwięźle najważniejsze różnice.

1. W języku angielskim stosuje się przecinek przed spójnikami współrzędnymi (and, but, so, or, nor, yet) kiedy następuje po nich dłuższe zdanie, zwłaszcza w odmianie amerykańskiej.

2. W angielskim przecinek stosuje się do oddzielenia okolicznika (zwłaszcza gdy występuje na początku) i innych fraz wprowadzających od reszty zdania, np.:

3. W języku angielskim używamy przecinków tylko do oddzielenia przymiotników współrzędnych – takich, pomiędzy którymi można wstawić spójnik „i”. Przecinków nie używa się między przymiotnikami różnych kategorii, np.:

4. W amerykańskiej odmianie języka angielskiego używa się w wyliczeniach przecinka także przed spójnikiem and poprzedzającym ostatni element listy:

5. W języku angielskim używa się przecinka tam, gdzie w języku polskim używa się innego znaku:
 
a)  sygnalizując mowę niezależną, a więc przed zdaniami przytoczonymi w miejscu, gdzie w języku polskim używa się dwukropka:

6. W języku polskim przecinek stosuje się zawsze do oddzielenia zdań podrzędnych od nadrzędnych. W języku angielskim używa się przecinka do oddzielenia imiesłowowych równoważników zdań oraz zdań podrzędnie złożonych okolicznikowych, w których zdanie okolicznikowe jest na początku (If…, When…, In order to…, Because…, Despite…, itp.).