W ostatnich latach komputerowe programy tłumaczące, zwane popularnie „translatorami”, stały się bardzo modne. Można je kupić albo dostać jako dodatek do gazety. Z wielu z nich można korzystać bezpłatnie w Internecie. Wydawcy programów, zapewniając o skuteczności tych produktów, prześcigają się w ulepszaniu kolejnych wersji ze wzbogaconą bazą słów i dodatkowymi funkcjami, jak np. tłumaczenie stron internetowych.

 

Z „translatorami” wiąże się szersze zagadnienie tłumaczenia maszynowego. Tłumaczenie maszynowe polega na praktycznym zastosowaniu komputera – narzędzia nieocenionego w pracy tłumacza. Już w siedemnastym wieku powstała teoretyczna koncepcja tłumaczenia języków przez maszyny. Pierwsze maszyny tłumaczące pojawiły się w latach 30. XX wieku i były stosowane głównie w wojskowości. Dynamiczny rozwój tłumaczenia maszynowego trwa od dawna – począwszy od lat 50. i 60., kiedy opracowano pierwsze systemy, przez badania z lat 80. i nowe osiągnięcia lat 90., a skończywszy na dużym zainteresowaniu tym zagadnieniem w ostatniej dekadzie. Na szczególną uwagę zasługuje rozmach rozwijanego na bieżąco projektu Google Translate.

 

Komputerowe systemy tłumaczące mają swoje zalety:

 

Na „translatorach” nie można polegać podczas tłumaczenia tekstów, których funkcja wykracza poza komunikatywność. Mimo ulepszeń jakość tłumaczenia tekstów literackich lub specjalistycznych wciąż pozostawia bardzo wiele do życzenia. W związku z tym tłumacz komputerowy nie nadaje się do tłumaczenia wypracowań ani informacji przeznaczonych na stronę internetową lub blog. Przyczyny tego są proste:

 

Nie należy umniejszać zasług programów tłumaczących, gdyż bardzo ułatwiają życie. Trzeba jednak używać ich z głową. Pamiętajcie, że „translatory” mogą służyć jako pomoc, ale nie wyrocznia!